Dierenartsen lopen flink risico op werkgebonden letsel

dierenartsen hondDoor hun contact met dieren lopen dierenartsen in hun werk het risico op letsel. Denk bijvoorbeeld aan bijten, trappen, stoten etc. Het blijkt dan ook uit de cijfers dat onder dierenartsen relatief vaak werkgebonden letsels voorkomen.

Om na te gaan hoe vaak dit voorkomt en om welk type letsels het gaat is in 2009 in Australiƫ onderzoek uitgevoerd on dierenartsen in opleiding. Zij vulden vragenlijsten in over ongevallen tijdens het werk.

In totaal werden 2188 ongevallen met letsel beschreven. De meeste letsels werden opgelopen op boerderijen (55%) en hielden verband met het uitvoeren van geneeskundige handelingen (37%) en met het onderzoeken en verplaatsen van dieren (37%). De meeste letsels ontstonden aan de handen (33%), maar in 15% van de gevallen ging het om hoofd of gezicht.

Open wonden (36%) kwamen het meest voor, naast botbreuken en ontwrichtingen (27%) en het oplopen van blauwe plekken (12%). Er was bij 63 gevallen sprake van hersenletsel en in 19 gevallen was amputatie noodzakelijk. Het ging onder meer om bijten, schoppen, slaan, snijden en schuren bij het contact met de dieren. Het ging daarbij om rundvee (22%), paarden (21%), honden (20%) en katten (8%). In ruim de helft van de gevallen (55%) werd wel gebruik gemaakt van veiligheidsmaatregelen op het moment van het ongeval.

De onderzoekers concluderen dat het risico op ongevalsletsel door contact met dieren bij dierenartsen groot is en dat veiligheidsmaatregelen niet altijd afdoende lijken. Meer aandacht voor veilige manieren van werken en beschermende maatregelen zijn nodig.

Lucas M., Day L., Shirangi A., Fritschi L.
Significant injuries in Australian veterinarians and use of safety precautions Occupational Medicine 2009 59(5):327-333

 

Gerelateerd